Het herenpodium. © Sytse van Slooten.

De finale als doel

“Ik had als doel de finale te klimmen”, zegt Jesper als hij op een mat neerploft na zijn vijfde top van de wedstrijd. De klimmer van Neoliet is de boulders met lichte en zware overhang de baas, hij moet alleen een pas op de plaat(s) maken. “Pas een of twee dagen voor de wedstrijd hoorde ik dat de finale er niet zou zijn. Daar baalde ik van”, maar nu ik gewonnen heb niet meer. Het komt eigenlijk wel goed uit, haha!” Met zijn vijfde top stootte Jesper zijn klimmaatje Roko Sipsma (Monk) van de eerste plaats. Die heeft ook vijf tops, maar had drie pogingen meer nodig. Een schrale troost voor Roko: hij stond wel bovenaan in de U21 uitslag. Roko: “Ik gunde het Jesper wel, al had ik liever zelf gewonnen natuurlijk.”

Over het ontbreken van de finale met nog eens vier boulders waren onder de klimmers de meningen verdeeld; Jesper was niet de enige het niet erg vond dat de wedstrijd na zes boulders klaar was. “Op zich wel jammer dat er geen finale is, maar het kost je niet je hele zaterdag”, zei Youri van der Stap (Delfts Bleau), de nummer vier bij de heren. Tessa Robichon (Mountain Network): “Ik vond het ook niet erg, voor mij was het vooral een training richting de EYC van volgend weekend. Ik hoefde niet per se een finale te klimmen.”

Waarom er geen finales zijn bij de Boulderwedstrijden, kon je al eerder lezen op onze website in het artikel Wijzigingen in Boulderseizoen 2026.

Milou ontvangt een high-five van coach Pleun Frank. © Sytse van Slooten.

In de vingers gesneden

Tessa zou als vierde naar de finale zijn gegaan, achter Doenja Sinke, Milou van Oort en Yara Meye. De pas 16-jarige Milou van Delfts Bleau verbaast zaterdagmiddag iedereen en zichzelf met vier tops, waarmee ze op 0.3 achter Doenja (GRIP) eindigde. En dat in haar eerste wedstrijd bij de volwassenen. “Vorig jaar wilde ik ook al meedoen, maar een keer was ik op reis met school en een keer had ik mezelf vrij ernstig in de vingers gesneden. Nu was ik er gelukkig wel bij. Het waren harde en leuke boulders!”

Doenja en haar klimmaatje Frederique Kerstens zijn het daar mee eens. “Echt heel goed gebouwd!”, zegt Frederique (Team Momentum). “Ik heb bij wedstrijden vaak flashstress gehad, nu kon je er eentje verpesten en dat bij een andere weer herstellen. Dat maakte het erg leuk en spannend.” Over de zes boulders was Doenja de sterkste, maar in tegenstelling tot Jesper had ze er nog graag vier aan toegevoegd. “Nee, nee, hahaha”, zeggen Doenja en Frederique tegelijk, terwijl ze met een witte vinger van de pof heen en weer gaan. “Ik had nog wel zin in een finale”, aldus Doenja. Frederique: “Ik ben zesde geworden en heb pas een keer eerder in de finale gestaan, dus ik had die graag nog geklommen vandaag.”

Frederique Kerstens. © Sytse van Slooten.