Tekst: Nanda de Jong

Goed weer is slecht weer in Schotland

Het mooie aan Schotland is dat je daar ‘freedom to roam’ hebt, je mag dus in principe overal vrij rondlopen. Dat principe hebben wij deze week uitvoerig in de praktijk gebracht. We moesten onze weg vinden door blokkenterrein, bossen, moeras, heidestruiken, losse stenen en sneeuwveldjes. Soms over paden, vaak ook niet. Ideaal terrein om goed te oefenen met oriënteren. Het is erg leerzaam om eerst met een kaart te bedenken hoe veel tijd een etappe gaat kosten. Met een inschatting van terrein, hoogtemeters en lengte. En daarna te kijken hoelang dit in de praktijk duurt. Dit bleek vooral vaak langer te duren dan van tevoren ingeschat.

Een ander voordeel aan Schotland is, dat je daar te maken hebt met allerlei weersomstandigheden. Ook goed om daarmee te oefenen. Er is gedurende de week regelmatig gemopperd op het weer, maar niet om de reden die je verwacht. Het mopperen gebeurde met name door Maarten, onze begeleider vanuit de NKBV. Hij vond het namelijk te mooi weer. Dit gaf volgens hem te weinig gelegenheid om te oefenen met wisselende omstandigheden. Vond ik dit erg? Laat ik een hint geven: We liepen in de Schotse Hooglanden onder een strakblauwe hemel met een T-shirt aan. Tijdens het wildkamperen werden we wakker door de zon die opkwam boven de besneeuwde bergen. In de pauzes zaten we heerlijk in de zon en konden we rustig op de kaart kijken zonder dat deze kletsnat werd. Ik heb er dus van genoten! Overigens hebben we 1 dag gehad waar het echt ‘Schots’ weer was. De hagel vloog horizontaal over de berg. Was Maarten ook weer tevreden.

Mooie leermomenten

En wat hebben we verder geleerd deze week? Ik schreef al over het oriënteren, kaartlezen, tochtplanning en het verplaatsen door verschillende terrein. Tijdens het wandelen spraken we ook veel over groepsdynamiek: Hoe reageert een groep deelnemers op verschillende omstandigheden? En hoe kan je daar als tochtleider goed op anticiperen en reageren. En heel praktisch: hoe ga je om met verschillend tempo van deelnemers en verschil in pauzebehoefte. Goede communicatie is hierbij vooral belangrijk. Natuurlijk kwamen de touwvaardigheden ook weer aan bod. Ik had hierop geoefend na het selectieweekend en was blij dat een aantal knopen en vaardigheden me al beter afgingen. Al moet ik hier nog wel verder aan werken richting de examenweek.

Onverwachte leermomenten

Verder bleek deze week nog meer uitdagingen in petto te hebben: Bijvoorbeeld de puzzel hoe je met 14 volwassenen slaapt in 3 huisjes met 4 bedden. En de wens van aantal mensen om alle verschillende soorten Schotse whisky te proeven, maar te weinig tijd hiervoor. En ook dat je de orthopedisch chirurg uit je groep kan vragen om vooraf zelfgemaakte granola te maken. En dat je dan blij bent dat hij niet zijn uurtarief rekent omdat het veel tijd kostte. De granola smaakte overigens wel heel goed!

Persoonlijk heb ik nog geleerd dat het onhandig is wanneer je kat thuis met scherpe klauwen over je nieuwe slaapmatje heeft gelopen. Ik weet nu dus ook hoe je een lek slaapmatje repareert. Dit is niet moeilijk, als je van tevoren wel de instructie leest. Anders is de kans groot dat dit niet helemaal goed gaat. En dan slaap je alsnog slecht omdat het lek niet gedicht is.

Al met al een leerzame week. Veel dank aan Maarten, Marilou en Ron, onze begeleiders vanuit de NKBV, die hun tijd en energie hebben geïnvesteerd om dit een succes te maken. De volgende, en laatste, stap in onze opleiding is de examenweek in juli in de Alpen. Wordt vervolgd!