Jeti Oguz-vallei

Van 13 september tot en met 4 oktober 2025 waren Mike van Berkel, Cas van de Gevel en Frank Chargois op expeditie in de Jeti Oguz-vallei in het Kirgizische Tian Shan-gebergte. Het drietal maakte het basiskamp in een zijdal van het Jety-Oguz dal, dat ten zuiden ligt van Karakol. Aan het eind van het hoofddal ligt de berg Oguz-Bashi, ook wel Boris Jeltsin Peak genoemd. In het zijdal had het team drie 800m noordwanden op het oog. Het is onduidelijk of deze wanden eerder beklommen zijn.

Acclimatiseren

Op zaterdag 20 september liepen Mike, Cas en Frank met al hun uitrusting het rechter zijdal in. Hun doel was het maken van een acclimatisatietocht en het controleren van de condities voor het hoofddoel. Ze vonden een prachtige bivakplek op 3350 meter hoogte, in de sneeuw op de gletsjer. Omringd door indrukwekkende toppen kozen zij voor een relatief eenvoudige route naar een berg van 4450 meter hoog. Het was de bedoeling om deze tocht als acclimatisatietocht te gebruiken.

Sporen

Op zondag 21 september waren de klimmers al om 6.00 uur op pad. Het weer was fantastisch: helder en nagenoeg windstil. Nadat zij de gletsjer waren overgestoken, stonden ze voor een keuze. De route naar de top liep óf via een dal met grote keien bedekt met 30 centimeter verse sneeuw, óf rechtstreeks via een couloir en een sneeuwflank. Aangezien ze geen zin hadden in het glibberen over de besneeuwde blokken, kozen ze voor de directe variant. In het couloir had zich flink wat sneeuw verzameld, waardoor ze diep moesten sporen. Na het couloir volgde een traverse naar rechts, waarna ze op een grote sneeuwflank uitkwamen.

Top

Op de flank wisselde diepe sneeuw zich af met ijs. De laatste drie touwlengtes (tot 50 graden) werden vanwege het harde ijs uitgezekerd. Rond 13.00 uur stonden ze op de top. Hoewel ze in hun eigen route geen materiaal waren tegengekomen, vonden ze net onder de top een oude slinge van een eerdere beklimming.

Afdaling

Na een vlotte afdaling waren Cas, Mike en Frank om 18.00 uur weer terug bij de tent. De tocht duurde uiteindelijk twee keer zo lang als gepland. De slinge onder de top bewijst een eerdere beklimming van de berg, maar of hun specifieke route een eerstbeklimming is, blijft onduidelijk. In de route zelf werd namelijk geen materiaal aangetroffen.

Omkeren

Op zondag 28 september volgde een poging op de noordwand van Pik 4750m. De dag ervoor was bij het opzetten van de tent (op 3350 meter) al duidelijk dat de hevige sneeuwval en harde wind een tien centimeter dikke bruchharsch-laag hadden gevormd. Ze vertrokken op zondag om 4.00 uur, maar moesten om 7.00 uur door de stormachtige wind en het zware sporen op de gletsjer omkeren. Ondanks het heldere weer vonden ze het betreden van de noordwand onverstandig, mede door de slechte condities en het aanwezige blanke ijs. Daarna heeft het team geen verdere pogingen meer ondernomen.