Foto's: Paul Lahaye

Vingers voorbereiden.

Geen cheatcodes, maar keihard klimmen

“Dit is voor mij de kers op de taart”, klinkt het trots door de telefoon als we Nigel spreken over het klimmen van Action Directe. Het is de vierde 9a op zijn palmares, maar “deze staat bovenaan. Het is dé 9a in mijn klimgebied, in de Frankenjura, waar ik al van kleins af aan kom. En ten opzichte van de andere 9a’s heb ik er de meeste moeite in gestoken. Daar deed ik dan drie dagen over, deze duurde veel langer.”

“Wat ik ook mooi vind aan deze route”, vervolgt Nigel, “is dat het er echt op je kwaliteiten aankomt. Er zijn geen cheatcodes, het is gewoon keihard klimmen. En het is de eerste 9a ter wereld, die niet veel klimmers hebben gedaan (37, red). Het is vet om bij zo’n select groepje klimmers te horen. Die historie en het fysieke van de route maken het heel speciaal om deze afgetikt te hebben.”

Nigel aan het hangbord, opwarmen.

Campus board

De historie van de eerste 9a ter wereld, Nigel noemt het al, gaat niet zo diep als hoe diep de route verscholen ligt in de Frankenjura. Op 14 september 1991 wordt de route voor het eerst geklommen door de Duitser Wolfgang Güllich. Wolfi is de man achter wat we nu nog steeds kennen als het campus board. Omdat Action Directe veel mono- en duopockets telt, wat de route zo fysiek en blessuregevoelig maakt, ontwerpt Güllich speciaal voor deze route het campus board. Het blijkt een gouden greep. Door talloze uren aan het campus board te hangen, is Güllich uiteindelijk in staat om alle pockets te overleven en boven te komen. Hij stelt voor om de route te graderen op 9a, waarmee Action Directe de eerste 9a uit de wereldwijde klimgeschiedenis wordt.

Terreurdaad

Hoe de eerste 9a ter wereld aan haar naam komt, hangt ook samen met het Campus Board. Het is dé uitvinding om Action Directe te bedwingen, maar zoveel erop trainen kost Güllich ook zijn vingers. Niet voor niets omschrijft Güllich de intensieve trainingen als een act of terror (terreurdaad) tegen zijn vingers. Het doet hem denken aan een Franse terreurgroep die in de jaren voor de opening van de route, tussen 1979 en 1987, (dodelijke) aanslagen pleegt als verzet tegen de kapitalistische koers van de Franse overheid. Deze Franse terreurgroep, Action Directe genaamd, is waar Güllich de inspiratie voor de naam vandaan haalt.

Het ‘Directe’ slaat daarbij ook op het beginpunt dat Güllich kiest. Zijn goede vriend en begenadigd klimmer Milan Sýkora, die het project ooit startte en de route uit vriendschap aan Güllich overdraagt, begon met een traverse vanaf rechts. Güllich gaat echter voor een startpunt recht onder de kalkstenen rots. Een dyno, waarbij met de rechterhand in een tweevingerpocket geland moet worden, doemt daarbij al snel op. Die sprong markeert het beginpunt van de route. Het is de instappas, de adrenaline van de dyno neem je mee in de rest van de route. Kortom: Action Directe.

De aanhouder wint

35 jaar en 42 dagen na dato is het Nigel die door de dyno heen komt en de rest van de route er achteraan klimt. Daarmee is hij de eerste Nederlander die in de voetsporen van Güllich treedt. Over zijn succesvolle poging zegt Nigel: “Alles viel op z’n plek. Het was mijn laatste kans dit jaar, want ik had nog een vakantie met Lynn (van der Meer, meervoudig Nederlands kampioen Lead, red.) gepland staan en voordat ik er daarna weer helemaal klaar voor zou zijn, is het al december. Dit moest hem dus worden. De weersomstandigheden waren goed en gelukkig kon mijn huid na de eerste poging nog een poging mee. Drie minuten na de eerste poging ging ik weer omhoog. Ik maakte de sprong, klom verder en kon het niet geloven toen ik eenmaal boven was. Er waren veel mensen bij, iedereen stond te juichen. Alsof het zo moest zijn. Dat ik het zelf zo uitschreeuwde, had ook met het proces te maken. Ik heb twee vingerblessures opgelopen (1x in de route, 1x bij het opwarmen) en het heeft een paar keer geregend toen ik er klaar voor was. Maar als je alles bij elkaar neemt is dat ook het mooie aan klimmen: je kunt elke tegenslag overwinnen. Er is altijd wel iets wat je kan verbeteren. Door dat te blijven doen, kom je uiteindelijk waar je wilt zijn. De aanhouder wint, dat is de kern van het verhaal.”

Nigel in DeKlimPodcast

Over zijn klim in Action Directe vertelde Nigel op 6 november ook in De KlimPodcast. In deze aflevering neemt hij de luisteraars mee bij het projecten van de route. Ook vertelt hij uitgebreid over de tijdlijn naar de succesvolle poging toe en hoe hij de vingerblessures opliep en ervan herstelde om uiteindelijk Action Directe te kunnen klimmen.

Beluister de aflevering

Nigel plaatste meerdere posts op zijn Instagram over het toewerken naar de succesvolle poging en van de poging zelf. Bekijk de beelden via de knop hieronder.

Videobeelden 9a Nigel