Tekst: Joy Hadders. Foto's :Jochem de Jong.
Feiten & Cijfers
- Begin- en eindpunt: Poschiavo
- Lengte: 38 kilometer
- Duur: 3 dagen
- Moeilijkheidsgraad: gemiddeld
- Hoogtemeters: 2890 meter
© Jochem de Jong
Etappe 1
- Poschiavo – Rifugio Alpe San Romerio
- 11,7 km
In de schaduw van de Bernina
We beginnen vroeg in Poschiavo, een stadje aan de oever van het gelijknamige meer. De smalle steegjes en pastelkleurige huizen geven de stad een ongekende charme. Al snel laten we de bebouwing achter ons en volgen we een pad omhoog richting Cologna. Het uitzicht op het meer en de omliggende bergen maakt de klim de moeite waard. Het asfalt verandert in een smal bergpad en we lopen de eerste kilometers door grasvelden en bossen.
Na het verlaten van het bos worden we beloond met een prachtig uitzicht: de zon komt net boven de bergtoppen uit en verlicht het landschap. Het pad wordt rotsachtiger en de begroeiing verandert langzaam. Mos bedekt de stenen, en kleine watervallen kruisen ons pad.
Steeds hoger
Nu krijgen we een steil stuk voor onze kiezen. Het pad slingert omhoog door een dicht bos. We stijgen verder en bereiken een open gedeelte op ongeveer 1.415 m hoogte. Het uitzicht op het blauwe meer beneden en de bergen die hoog boven ons uittorenen is indrukwekkend. Het pad wisselt tussen steile stukken en vlakkere gedeeltes, waardoor onze benen af en toe even kunnen herstellen. We lopen langs bloeiende bloemen en een waterval die tussen de rotsen naar beneden stroomt. Een mooi contrast met het ruige landschap om ons heen.
Langzaam maar zeker naderen we het hoogste punt van de dag. De hele route is duidelijk aangegeven met rood-witte markeringen. Hier en daar steken we een kleine waterval of beekje over. Bomen zijn omgevallen, waarbij hun wortels als reusachtige tentakels uit de grond steken. Tot nu toe hebben we nog geen andere hikers gezien, maar we komen wel mountainbikers tegen. Verder worden we vergezeld door vlinders, die in grote getale om ons heen fladderen. Ze zitten zelfs op onze kleding, alsof ze even mee willen liften.
Rifugio Alpe San Romerio
Na een flinke klim mogen we eindelijk een stukje dalen. Tussen de bomen door zien we de contouren van de kerk van San Romerio, naast Rifugio Alpe San Romerio. We worden verwelkomd door het bord met Bienvenuti en maken de laatste meters naar de hut. Vanaf hier hebben we een fantastisch uitzicht op de bergen en het meer van Poschiavo. De hut, gelegen op 1.800 m hoogte, ligt als een adelaarsnest hoog boven de vallei. Gino Bongulielmi, de eigenaar, vertelt ons enthousiast over hoe hij met zijn vrouw Susanna van een kleine berghut een geliefde rifugio heeft gemaakt.
Gino en Susanna hebben respect voor de natuur en dat weerspiegelt zich in de manier waarop ze de hut runnen. Zo zorgt de moestuin voor verse producten, waarbij zelfs de stand van de maan een rol speelt bij het oogsten. Ook maken ze hun eigen vlierbloesemsiroop. Terwijl wij genieten van een lokaal biertje op het terras, zien we Gino met iedereen een praatje maken. ’s Avonds serveert Susanna een risotto met brandnetels uit de eigen tuin. Ik wist niet dat onkruid zo lekker kon zijn.
© Jochem de Jong
Etappe 2
- Rifugio Alpe San Romerio – Rifugio Malghera
- 14 km
We starten de tweede dag met een geleidelijke klim door het bos. Bij Curva Nicola begint het pad steiler te worden en volgen we een breed grindpad dat door grasvelden en bossen omhoog kronkelt. Boven de heuvel wisselt het landschap tussen open velden en beboste stukken. Uiteindelijk bereiken we een bergpad dat ons dieper de bergen in brengt.
Over de Passo di Malghera naar Rifugio Malghera
De omgeving wordt ruiger en stiller. Het enige geluid komt van vogels en de wind die door de bomen waait. We klimmen verder richting de Passo di Malghera op 2.543 m hoogte. Vanaf hier hebben we prachtige vergezichten over de omringende bergen en de vallei. Dit is ook het hoogste punt van de dag en vanaf hier dalen we af richting Rifugio Malghera. Het pad slingert naar beneden door een steeds groener landschap. Links zien we zachte, groene heuvels, terwijl rechts de kale rotsen blijven domineren. Het Lago di Malghera komt in zicht. We steken een houten brug over en lopen door een uitgestrekt open veld, waar we worden verrast door een nieuwsgierige bergmarmot. Met de laatste meters door de groene vallei komt de hut steeds meer in zicht.
Alleen in de berghut
Bij aankomst in Rifugio Malghera blijken wij de enigen te zijn die hier vanavond overnachten. Lege slaapzalen en eetzalen, dat voelt wat vreemd. Maar we worden warm verwelkomd door de kok, die genoeg eten heeft klaargemaakt voor een hele slaapzaal. Na een lange dag duiken we voldaan onder de dekens. Als we de volgende ochtend naar de eetzaal lopen, ruiken we de zoete taartjes en koffie al. We vertrekken vroeg, omdat er later op de dag slecht weer wordt verwacht.
© Jochem de Jong
Etappe 3
- Rifugio Malghera – Alpe Campo
- 11,4 km
Het landschap verandert snel. Waar we eerst door groene weiden liepen, worden de heuvels nu mosterdkleurig en ruig, alsof we in Schotland zijn beland. We horen het gefluit van een bergmarmot in de verte, maar verder heerst er absolute stilte. Het pad slingert omhoog en na een pittige klim bereiken we een eenvoudige bivak op 2.530 m hoogte. Vanaf hier wordt het pad zwaarder. Grote vierkante stenen vormen ons pad en na wat klimmen, bereiken we een groene vallei met een klein meertje. De top ligt in de verte en de weg ernaartoe bestaat uit veel gruis, met tussendoor gelukkig ook genoeg grote stenen die het omhoog lopen makkelijker maken. Uiteindelijk staan we op de top Pass da Sach, op 2.746 m hoogte. Het uitzicht is adembenemend: kale, ruige bergen zonder enige begroeiing strekken zich voor ons uit.
Steil afdalen door afwisslend terrein
We beginnen aan de steile afdaling. Het pad is bedekt met losse stenen. Die stukken vind ik zelf nog best spannend, maar ik probeer dan zo ontspannen mogelijk en met kleine stappen bijna ‘dansend’ de berg af te gaan. Hiervoor moet je wel tredzeker zijn. We slingeren naar beneden langs grote rotspartijen en zien hier en daar witte bloemetjes tussen de stenen. Het landschap wordt langzaam groener, met veel struiken en planten zoals de dwergden en de alpenroos. Dat vormt een mooi contrast met de kale rotsen waar we eerder waren. Het pad wordt steiler en we moeten ons een weg banen door dichtbegroeide struiken en bomen. We passeren andere hikers, die vermoeid lijken. Ze schrikken als we ze vertellen dat het vanaf hier nog zo’n vijf uur naar Malghera is.
Trail magic
Langzaam verandert het pad in een bosachtig terrein, met dennennaalden en donkere aarde onder onze voeten. De lucht kleurt dreigend grijs. Terwijl we het pad langs het blauwgroene Lagh da Saoseo volgen, zien we in de verte mist en voelen we de eerste regendruppels. We trekken snel onze regenkleding aan en lopen verder door het bos. Na een klein klimmetje is het pad vlak en kunnen we de laatste meters rustig uitlopen. We komen uit bij Alpe Campo, ons eindpunt. In een knus restaurantje proosten we op een geslaagde tocht. Vanaf hier rijdt de bus, blijkbaar op reservering, terug naar Poschiavo. Maar we hebben geluk: een Duits stel naast ons heeft de bus gereserveerd en de goedlachse buschauffeur laat ons meerijden. Toch weer een klein beetje trail magic.
Goed om te weten
De trail is goed aangegeven met markeringen en borden. Het is een kortere huttentocht die ook geschikt is voor beginners met wel enige wandelervaring, want de tocht kent enkele pittige stukken. De trail eindigt in Alpe Campo en vanaf daar kun je de bus reserveren om je weer terug te brengen. Regel dit zeker even vooraf.
