Noor van der Veen klimt aan lopende zekering met verkort touw op de Tour Ronde. De Mont Blanc is op de achtergrond te zien.

Wat is lopende zekering?

In het kort: lopende zekering is een touwtechniek die een touwgroep kan kiezen om gelijktijdig en gezekerd voort te bewegen door het terrein. Beide klimmers zitten aan hetzelfde touw en bewegen tegelijkertijd. De protectie wordt geplaatst door de voorste klimmer en wordt weggehaald door de laatste klimmer. Lopende zekering is een effectieve strategie om snelheid te maken in makkelijk of gemiddeld terrein. Op deze manier kan je lange aaneengesloten stukken van 100 tot wel 300m achter elkaar klimmen. Wanneer je volgens de normale multipitch methode lengtes uitzekert, ben je gelimiteerd tot de lengte van de afzonderlijke touwlengtes of de lengte van je touw (50m of 60m).

Maar opgelet: Het is belangrijk dat je de lopende zekering techniek goed toepast en de juiste inschattingen maakt. Lopende zekering moet je alleen toepassen wanneer de kans op een val erg laag is. Het is een relatief riskante techniek die niet geschikt is voor beginners. Pas de techniek alleen toe als je beide een ervaren en solide klimmer bent en ruim binnen de marge kan blijven. Lopende zekering is zowel in rots, sneeuw, ijs als mixed terrein toepasbaar.

Een van de grootste risico’s bij het klimmen aan lopende zekering is dat de naklimmer valt en daardoor de voorklimmer naar beneden trekt. Dit heeft een grote val van beide klimmers tot gevolg. Dit risico kan je beperken als je een zogeheten “progress pulley” of teruglooprem gebruikt. Dit wordt verderop in het artikel uitgelegd.

In het Engels worden de volgende termen gebruikt:

• running belay
• simulclimbing

VDiff Climbing heeft een instructievideo gemaakt die het concept van de lopende zekering goed uitlegt.

VDiff Climbing instructievideo

Wanneer de onderste klimmer bij het aan lopende zekering gaan valt, zal deze de 'voorklimmer' ook naar beneden trekken. Dat is een situatie die je pertinent wilt voorkomen. Beide klimmers kunnen een erg grote val maken. Een val tot de grond wordt echter wel voorkomen. Lopende zekering (mits goed toegepast) levert alleen daarom veel meer veiligheid op dan zonder touw klimmen. Wanneer je een progress pulley plaatst, kan de naklimmer niet meer de voorklimmer naar beneden trekken. Bron: Petzl

Een voorbeeld van lopende zekering met verkort touw in sneeuwterrein op de Cresta Signal in het Monte Rosa gebied. Het is moeilijk te zien, maar er zit een zekering in de rots en een ijsboor in het ijs.

Hoger op de Cresta Signal. Het touw tussen de klimmers is verkort en er zijn zekeringen rechts in de rots geplaatst. De cam is verlengd met een lange 120cm slinge om touwwrijving te voorkomen.

Terrein en risico inschatting

Voordat ik dieper in ga op lopende zekering, is het goed om eerst een algemeen beeld te schetsen van de inschattingen die je voortdurend tijdens het klimmen moet maken. De beslissing of je wel of niet aan lopende zekering klimt, is namelijk onderdeel van een groter keuzeproces waarbij je voortdurend je beslissingen aanpast op het terrein dat je tegenkomt. Je kan daarbij vragen stellen zoals:

• Welke moeilijkheid heeft het terrein? Is het makkelijk, medium of moeilijk terrein?
• Wat gebeurt er als één klimmer uit de touwgroep valt?
• Wat gebeurt er als beide klimmers vallen (en meegetrokken worden door het touw tussen hen)?
• Hoe goed is het terrein af te zekeren?
• Hoeveel tijd heb ik nog nodig?
• Hoe stabiel is het terrein? Bijvoorbeeld: losse of vaste rots, bevroren of losse sneeuw?
• Welke touwtechniek is passend bij het terrein?
• Hoe voelen we ons hierbij?

Met behulp van bovenstaande vragen, maak je samen met je klimmaatje gedurende de gehele tocht steeds beslissingen over het terrein en het bijbehorende risico.

Verschillende touwtechnieken

Nadat je een inschatting hebt gemaakt van het terrein, heb je vervolgens verschillende opties voor wat je met (of zonder) je touw doet. Hieronder staan een aantal mogelijkheden beschreven.

• Uitzekeren: De voorklimmer klimt voor en maakt na een touwlengte stand op de standplaats. Daarna zekert de voorklimmer de naklimmer na. Er wordt dus om de beurt geklommen.
• Lopende zekering: Beide klimmers klimmen hierbij gelijktijdig aan het touw met meerdere tussenzekeringen tussen hen in.
• Verkort touw: Dit is een techniek waarbij een deel van het touw wordt opgenomen door beide klimmers. Uiteindelijk blijft er tussen de klimmers ongeveer 20 á 30 meter touw over. Met verkort touw kan er zowel uitgezekerd worden of aan lopende zekering gelijktijdig bewogen worden.
• Kort touw: Hierbij wordt het touw zeer kort (1,5m) en strak tussen beide klimmers ingehouden. Er zijn geen tussenzekeringen. Er kan gelijktijdig bewogen worden mits het touw voortdurend op spanning staat. Kort touw wordt veel door berggidsen ingezet en is een moeilijke techniek voor klimmers die dit niet gewend zijn. .
• Touwtransport: De touwgroep neemt het touw in de hand op zodat het niet over de grond sleept. De touwgroep beweegt gelijktijdig zonder tussenzekeringen. Deze techniek kan je alleen inzetten in terrein zonder valgevaar. (Valgevaar, zie hieronder).
• Soleren: Er wordt zonder touw geklommen. Het touw gaat in de rugzak of wordt om het lichaam gebonden. Deze methode is riskant en moet alleen ingezet worden wanneer er geen tussenzekeringen te plaatsen zijn en een val van een klimmer het naar beneden vallen van de gehele touwgroep tot gevolg kan hebben.

Een belangrijk onderscheid binnen je beslisproces is de vraag of er wel of geen valgevaar is. Valgevaar betekent dat iemand daadwerkelijk ver naar beneden kan vallen vanwege een diepte onder zich en zich hierdoor kan verwonden of kan verongelukken. In een route kan het natuurlijk ook zo zijn dat er tijdelijk geen valgevaar is, bijvoorbeeld als je over een grote, brede band loopt. Een eventuele val heeft hier geen grote consequenties.

Je komt hierdoor op twee scenario’s:

• Bij valgevaar kies je een bijpassende touwtechniek waardoor de consequenties van een val geminimaliseerd worden.

• Wanneer er kort geen valgevaar in een klimroute kan je er voor kiezen om een passage met touwtransport te doen. Wanneer er langdurig geen valgevaar is (bijvoorbeeld door de aanwezigheid van een pad of een brede band) kan je het touw helemaal weg doen.

Touw verkorten kan op verschillende manieren. In dit Petzl artikel krijg je meer uitleg.

Dave Searle heeft een video gemaakt over touw verkorten:

Een voorbeeld van een plek op een rotsgraat waar normaal gesproken geen valgevaar is. Het is daarom prima om deze passage met touwtransport te doen. Je gebruikt touwtransport in terrein zonder valgevaar. Je neemt het touw op in de hand en beweegt gelijktijdig en dicht op elkaar. Je voorkomt met deze techniek dat het touw losse stenen naar beneden trekt. Touwtransport heeft alleen zin als er daarna weer een klimpassage volgt.

Wanneer er wel valgevaar bestaat, moet je zekeren. In dit geval is er een slinge om een solide blok geplaatst.

In dit artikel zal ik niet uitgebreid ingaan op dit beslisproces en alle touwtechniek varianten die hierin mogelijk zijn. Dit artikel concentreert zich op lopende zekering. Maar ik heb de verschillende mogelijkheden hierboven wel genoemd ter bewustwording van het feit dat lopende zekering een optie is binnen een beslisproces.

De juiste inschattingen maken is iets dat je het beste via een UIAGM berggids of Alpien Instructeur kan leren. Bij een C1-cursus leer je dit in basisterrein te doen, bij een C2 en C3 doe je dit in meer technisch en complex terrein.

Op de Vinci Integrale (700m, 6a), een alpiene rotsgraat op de Cengalo in de Bergell, hebben Anniek en ik in verschillende soorten terrein geklommen. We hebben telkens onze touwtechniek aangepast aan het terrein dat we tegenkwamen. Op de foto hierboven zie je de graat van rechts naar links lopen. De foto’s hieronder laten steeds een verschillende technieken zien.

In het onderste deel van de route hebben we veel eenvoudige rots geklommen die we aan lopende zekering met verkort touw (30m) hebben geklommen.

De moeilijkste touwlengtes hebben we uitgezekerd.

En in het blokkenterrein naar de top hebben we het touw weggedaan omdat hier geen valgevaar bestond.

Wanneer kan je een lopende zekering toepassen?

In een eenvoudige klimroute zoals een makkelijke graat of in een eenvoudige, langere sectie van een klimroute.

• Tijdens de aanloop of afdaling van een klimroute, waarbij het nodig is om aan touw te gaan.

• Als je tijdens een multipitch verder moet klimmen dan je touw lang is en je de volgende standplaats nog moet bereiken. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren als je de vorige standplaats over het hoofd hebt gezien.

Wat zijn de voorwaarden om lopende zekering toe te passen?

Klim alleen aan lopende zekering in terrein waarin de kans op een val klein is. Dit is natuurlijk gerelateerd aan het persoonlijke kunnen. Voor de meeste mensen betekent dit dat ze lopende zekering alleen in makkelijk tot medium terrein toepassen (bijvoorbeeld: 2e tot 4e graads rots of 50 graden mixed terrein).

• Het gaat om overzichtelijk terrein waarbij je elkaar goed kan zien of horen.

• Er zijn regelmatig (elke 5 á 8m) betrouwbare zekerpunten aan te brengen.

• Het terrein is stabiel (solide rots, consistente sneeuw)

• Beide klimmers van de touwgroep zijn fysiek en mentaal comfortabel in het terrein.

• Het gaat om een langer stuk dat je gelijktijdig kan klimmen (bijvoorbeeld 150m 2e en 3e graads rots). Het heeft geen zin om voor bijvoorbeeld 20m 2e graads rots te wisselen van normaal uitzekeren naar lopende zekering, als er daarna weer uitgezekerd moet worden.

Welke fases heb je tijdens het gebruik van de lopende zekering?

Klimmen aan lopende zekering verloopt in principe altijd in drie fases:

• Fase 1: Beide klimmers bevinden zich op de standplaats. Vervolgens start de voorklimmer, terwijl de naklimmer zekert.

• Fase 2: Wanneer het einde van het (verkorte) touw bereikt wordt, breekt de naklimmer de standplaats af en start met klimmen. Dit kan alleen indien er minimaal twee tussenzekeringen geplaatst zijn. De voor en naklimmer klimmen gelijktijdig, totdat het materiaal van de voorklimmer bijna op is.

• Fase 3: De voorklimmer maakt stand en zekert de naklimmer omhoog. Het kan praktisch zijn om dit met een HMS knoop te doen, zodat er direct doorgewisseld kan worden. De naklimmer heeft al veel materiaal verzameld en neemt het resterende materiaal over van de voorklimmer. Daarna verandert de naklimmer van rol en wordt deze voorklimmer.

Hoe werkt fase 2?

• Beide klimmers klimmen gelijktijdig aan touw en klimmen op hetzelfde tempo. Het touw staat niet strak en er is ook geen overbodig los touw. De klimmers houden rekening met elkaars tempo.

• Tijdens het gelijktijdig klimmen moet het touw altijd aan meerdere solide zekerpunten bevestigd worden. De klimmers moeten beoordelen of er voldoende zekerpunten te vinden zijn. Eventueel neemt een van beide klimmer enkele lussen af om het touw verder te verlengen.

• De voorklimmer heeft een bepaalde hoeveelheid zekermateriaal. In de ideale situatie kan de lopende zekering voortgezet worden totdat het zekermateriaal van de voorklimmer bijna op is. Belangrijk is wel dat de voorklimmer materiaal overhoudt om stand te maken op een geschikte plek en daarna ook de naklimmer te zekeren. De naklimmer neemt het resterende materiaal mee en daarom is het handig dat de naklimmer ook weer de volgende voorklimmer wordt. Wanneer je tijdens de tochtplanning voorziet dat je lange stukken aan lopende zekering gaat doen, is het raadzaam om een paar extra zekeringen mee te nemen. Je hoeft hierdoor minder vaak te wisselen van voor en naklimmersrol. Een slinge om een rotspunt is vaak ook een snel en effectief zekermiddel.

• Belangrijk is dat er regelmatig zekeringen geplaatst worden. Wanneer het lastig is om voldoende zekeringen te plaatsen, kunnen de klimmers communiceren tijdens het gelijktijdig klimmen over de hoeveelheid aanwezige zekeringen. Door goede communicatie kan je voorkomen dat de touwgroep zonder een enkele zekering verder gaat klimmen (dit kan potentieel levensgevaarlijk zijn). Vooral de onderste klimmer kan hierin van meerwaarde zijn, omdat je vanuit de onderste positie beter overzicht hebt dan vanuit de bovenste. Wanneer het niet lukt om een nieuwe zekering te vinden, is het beter dat de onderste klimmer even wacht bij de laatste zekeringen en eventueel extra lussen afneemt om het touw langer te maken. Verwijder dus nooit zomaar gedachteloos een zekering zonder te checken of er nog meer zekeringen in de keten zitten. En onthoud: het doel is dat je altijd met meerdere zekeringen aan de berg bevestigd bent.

• Het is daarnaast belangrijk dat de bovenste klimmer steeds goed inschat of de moeilijkheden van de route wel of niet passen bij gelijktijdig klimmen aan lopende zekering. Wanneer er een lastige passage aankomt, moet de lopende zekering niet zomaar voortgezet worden. Bij twijfel is het beter dat onder de lastige passage door de eerste klimmer stand gemaakt wordt. Als je dat op het punt doet dat er sowieso een standplaats is, dan kan dat snel en efficiënt. Vervolgens wordt de passage uitgezekerd en wordt deze één voor één op de ‘normale’ wijze gezekerd geklommen. Het is ook een optie dat de voorklimmer een progress pulley plaatst (dit wordt hieronder uitgelegd).

Maël Durand op de Frendo Pijler in het Mont Blanc-gebied. In deze route hebben we veel van lopende zekering gebruik gemaakt. Op de foto zekert Maël mij na omdat zijn materiaal op is en omdat we vanaf zijn positie opnieuw afwegen of we doorgaan op lopende zekering of dat we gaan uitzekeren. Het touw is verkort zodat er ongeveer 25m tussen de klimmers over blijft.

Mael Durand in typisch lopende zekering-terrein op de Frendo Pijler in het Mont Blanc-gebied. Het touw is verkort zodat er ongeveer 25m tussen de klimmers over blijft.

Door het gebruik van lopende zekering konden we de 1200m lange route snel klimmen.

Hoe werkt een progress pulley bij lopende zekering?

Een veel gebruikte techniek tijdens lopende zekering is het gebruik van een zogeheten “progress pulley” zoals een Petzl Micro Traxion, Edelrid Spoc of een Climbing Technology RollNLock. Hiermee wordt een eventuele val van de naklimmer opgevangen zonder dat de voorklimmer naar beneden wordt getrokken. Dit is uiteraard een grote verbetering van de veiligheid als je lopende zekering toepast.

Installeer de pulley direct met een schroefkarabiner in de haak (zoals je ziet in de afbeelding). Bron: https://www.vdiffclimbing.com/simul-climbing

Deze bovenstaande afbeelding laat zien hoe lopende zekering in de praktijk dan werkt. Bron: https://chossboys.weebly.com/outdoor-techniques/theory-of-simul-climbing

Risico’s en beperkingen bij een progress pulley

• Wees je bewust van de beperkingen en risico’s die aan de progress pulley’s zitten. Bij een losjes hangend touw en bepaalde zijwaartse richting kunnen de tandjes van de pulley het touw namelijk snel beschadigen. Zie bijvoorbeeld dit artikel van Petzl en dit filmpje van Edelrid. De Climbing Technology RollNLock heeft een cam in plaats van tandjes, wat minder schade kan toebrengen aan het touw. De Gscreamer van Edelrid helpt ook om krachten te verminderen bij een eventuele val.
  
• Hou daarnaast in gedachten dat een progress pulley het meest simpel werkt in combinatie met een enkeltouw. Bij een dubbeltouw heb je namelijk twee touwen die beide belast kunnen worden. Hoe moet je hiermee omgaan? Je zou natuurlijk twee progress pulleys kunnen gebruiken: op elk touw afzonderlijk een progress pulley. Dit is helaas relatief tijdrovend, maar het is in ieder geval een optie. Het alternatief bij een dubbeltouw is dat je slechts één streng en één pulley gebruikt en dat je wat extra touw inhaalt op de streng die in de pulley zit. De andere streng wordt op deze manier niet belast bij een val van de naklimmer. Het nadeel is wel dat deze streng dan los komt te hangen en ergens achter kan blijven haken.
  
• Maak de progress pulley niet vast aan een twijfelachtig zekerpunt. De progress pulley heeft geen zin als het punt kan uitbreken. Kies daarom altijd solide zekeringen of hang de progress pulley in een eventuele standplaats die je passeert.
  
• Een progress pulley kan voor hinderlijke touwwrijving in het systeem zorgen, vooral als je met de volledig touwlengte klimt. Dit systeem gebruik je meestal het beste met een verkort touw.

Hoe lang moet het touw zijn?

• Er moet van tevoren nagedacht worden over de lengte van het touw tussen de klimmers. In makkelijk of medium terrein is het meestal beter om het touw te verkorten om onaangename touwwrijving te voorkomen. In dat geval wordt het touw door beide klimmers verkort met een aantal lussen die rond het lichaam worden opgenomen.
  
  
• In veel gevallen is de juiste lengte ongeveer 20 a 30m tussen beide klimmers. Hierdoor kan je goed communiceren tijdens het klimmen. Met deze lengte heb je ook voldoende ruimte om meerdere zekerpunten tussen de klimmers in te hebben zonder dat je te veel wrijving hebt. De juiste lengte van het touw is altijd situatie afhankelijk.
  
  
• Bij langere afstanden in het touw tussen beide klimmers (bijvoorbeeld de volledige touwlengte van 60m) ontstaat er gauw veel touwwrijving waardoor gelijktijdig voortbewegen zeer moeizaam wordt. Toch kan het gebeuren dat de touwgroep tijdelijk aan lopende zekering klimt met de volledige touwlengte. Bijvoorbeeld als de voorklimmer per ongeluk een standplaats heeft overgeslagen en op zoek moet naar de volgende standplaats. Wanneer de voorklimmer 60m heeft geklommen en ziet dat de volgende standplaats 10m hoger zit en dat deze zonder grote moeilijkheid te bereikt kan worden, dan kan er voor gekozen worden dat de naklimmer zichzelf losmaakt uit de stand en op lopende zekering achter de voorklimmer aanklimt. Zodra de voorklimmer de stand bereikt, maakt deze stand en wordt de naklimmer nagezekerd.

Sjoerd klimt met verkort touw op de Oostpijler van de Piz Palu.

Hoe veilig is lopende zekering?

Lopende zekering is veel veiliger dan zonder touw soleren, maar het is nog steeds relatief riskant. Je moet de techniek daarom alleen toepassen in terrein waarin de kans op een val klein is. Met lopende zekering zit je weliswaar vast aan het touw en de berg, waardoor je een eventuele val overleeft, maar bij een val heb je wel een grote kans op een ernstige blessure.

Qua veiligheid maakt het ook uit of het de voorklimmer of naklimmer is die valt en of er een progress pulley voor de naklimmer geïnstalleerd is of niet:

• Bij een val van de voorklimmer zijn de consequenties niet per se groot: in dat geval wordt de naklimmer naar boven getrokken en wordt de val op tegengewicht gehouden. Een dergelijke val is ongeveer vergelijkbaar is met een normale voorklimval mits je geen overbodig los touw in het systeem hebt zitten.
• Vooral een val van de naklimmer zonder progress pulley kan grote gevolgen hebben, omdat de voorklimmer hierdoor naar beneden wordt getrokken. Je kan hierdoor allebei vallen en dit kan een grote belasting op de zekerketen opleveren. In het slechtste scenario breken alle tussenzekeringen uit en valt de hele touwgroep naar beneden. De tussenzekeringen moeten daarom altijd van goede kwaliteit zijn. Ook moeten er altijd meerdere tussenzekeringen zijn. Mocht er één falen, dan zijn er altijd nog andere tussenzekeringen die de belasting kunnen opvangen. In eenvoudig terrein moet er elke 5 á 8m een tussenzekering geplaatst worden. In moeilijker terrein kunnen er meer geplaatst worden. Als je een progress pulley gebruikt, kan de naklimmer de voorklimmer niet meer naar beneden trekken,

Pas lopende zekering daarom alleen toe in makkelijk of medium terrein waar je geheel comfortabel in bent.

De Godentraverse in de Eiger Noordwand. Dit is een luchtige, derdegraads traverse die we grotendeels aan lopende zekering hebben geklommen. Het is erg belangrijk om in dit soort terrein meerdere tussenzekeringen te hebben. De stokoude pitons zijn niet zomaar te vertrouwen. Daarom hebben we verschillende cams er tussen geplaatst. Nog belangrijker is stabiel klimmen en niet vallen!

In de Exit Chimneys van de Eiger Noordwand zitten weinig tussenzekeringen. Daarom hebben we er hier voor gekozen om niet aan lopende zekering te klimmen. We vonden het risico te groot.

Lopende zekering in sneeuw en ijs

Ook in sneeuw en ijs is het mogelijk om lopende zekering toe te passen. In steile sneeuw kan het onmogelijk zijn om een solide zekering te vinden. Dit kan potentieel gevaarlijk zijn: als één iemand valt, wordt de andere klimmer namelijk ook meegetrokken, waardoor de hele touwgroep naar beneden valt. In dergelijke situatie in steile sneeuw is het beter om aan het einde van de touwlengte een T-anker te graven met een ijsbijl. Vervolgens wordt de naklimmer daaraan nagezekerd. Daarna moet afgewogen worden hoe het vervolg wordt aangepakt. Gaan we uitzekeren, soleren of lukt het weer om zekeringen te plaatsen tijdens het klimmen aan lopende zekering?

Tijdens de beklimming van het Couturier Couloir op de Aiguille Verte lukte het in deze touwlengte niet om een zekering te plaatsen terwijl we aan lopende zekering klommen.

In ons geval lukte het even later wel weer om een ijsboor te plaatsen in het ijs en de lopende zekering voort te zetten.

Veelgemaakte fouten

Tijdens het toepassen van lopende zekering worden in de praktijk regelmatig fouten gemaakt. Ik zet hieronder een aantal fouten kort op een rijtje en geef de alternatieve maatregel weer:

• De lopende zekering wordt in te moeilijk terrein toegepast => in dit geval moet je overgaan op normaal uitzekeren.
• Er kunnen tijdens het gaan aan lopende zekering te weinig of geen tussenzekeringen geplaatst worden => in dit geval moet je het touw verlengen of overgaan op normaal uitzekeren.
• Er wordt tijdens lopende zekering geklommen aan een te lang touw waardoor er veel wrijving ontstaat => in dit geval moeten beide klimmers het touw verkorten.
• Er wordt tijdens lopende zekering geklommen aan een te kort touw (bijvoorbeeld 10m) waardoor er onvoldoende zekeringen tussen beide klimmers geplaatst kunnen worden => maak het touw langer, zodat er 20 á 30m afstand tussen beide klimmers zit.
• De voorklimmer en naklimmer klimmen niet op een gelijk tempo. In de praktijk komt het regelmatig voor dat de naklimmer net een tussenzekering weghaalt (waardoor het touw dus niet beweegt), terwijl de voorklimmer zich juist in een ongemakkelijke passage bevindt en door het strakke touw niet verder kan klimmen => klim niet in moeilijk terrein aan lopende zekeringen, haal snel tussenzekeringen weg, doseer de hoeveelheid touw, communiceer goed en neem eventueel extra lussen af.
• Omgekeerd kan het natuurlijk ook gebeuren dat de naklimmer klimt, terwijl de voorklimmer stil staat omdat deze een tussenzekering plaatst. Het kan daarom ook een keus zijn om de naklimmer altijd een GriGri of afgebonden tuber te geven zodat deze extra touw kan inhalen. Een bijkomend voordeel is dat je altijd een zekerapparaat paraat hebt om de voorklimmer te zekeren in een lastige stap. Meer hierover kan je lezen in dit artikel onder het kopje The Accordion Effect.

NB: Binnen de touwgroep kan de foutieve aanname gedaan worden dat lopende zekering veel meer tijd kost dan soleren. Dit is lang niet altijd het geval. Bij goed gebruik van lopende zekering hoef je niet veel langzamer te zijn dan tijdens het soleren. Je moet de lopende zekering techniek wel oefenen en dus tijd investeren. Je krijgt er veel veiligheid voor terug, want je zit tenminste altijd vast aan de berg. Soleer alleen als het echt niet anders kan (wanneer er dus absoluut geen tussenzekeringen te plaatsen zijn) en vermijd de kans op een dodelijk ongeluk.

Conclusie

Tot zover mijn uitleg over lopende zekering. Het is een relatief gecompliceerde, maar absoluut waardevolle touwtechniek. Zorg dat je de techniek veilig toepast. Als je twijfelt, is het altijd mogelijk om terug te vallen op normaal uitzekeren. Wil je meer weten over lopende zekering? In dit artikel en in dit artikel vindt je aanvullende informatie over hoe lopende zekering werkt.

Lopende zekering op de Peuterey Integrale op de Mont Blanc.