MENU

Te gast in de rots

Klimgebieden liggen vrijwel altijd in beschermde natuur, waardoor klimmen vaak op gespannen voet staat met de wensen van natuurbeschermingsorganisaties of lokale bewoners. Wees een goede gast en voorkom conflicten.

De NKBV promoot het klimmen in de vrije natuur, en dan met name in de klimgebieden rondom Nederland. Meestal brengen klimmers geen schade toe aan de natuur, maar er ontstaan soms wel gevoelens van overlast bij omwonenden van de klimgebieden. Overlast die we kunnen voorkomen door ons als klimmer aan een paar simpele regels te houden.

Overlast

We delen klimgebieden en de toegang hiertoe met een groot aantal andere gebruikersgroepen met wie conflicten kunne ontstaan. Rondom veel klimgebieden zijn er bijvoorbeeld maar beperkt parkeermogelijkheden, en een verkeerd geplaatste auto op een landweggetje kan de boer zijn werk onmogelijk maken. Bewoners van woningen naast de rots hebben overlast van klimmers die elke mooie zomerse dag boven hun achtertuin uittorenen en de rust verstoren met hun touwcommando’s. Lokale bewoners die een zondags ommetje maken, ergeren zich aan in het bos poepende klimmers en jagers zijn niet gediend van klimmers of boulderaars die in de herfst in bosgebieden op pad zijn, waardoor het wild afgeschrikt vertrekt. Helemaal niet als die klimmers ook loslopende honden meenemen. Jagers hebben vaak pacht betaald voor het recht om te jagen in het specifieke gebied.

Al deze gebruikersgroepen hebben in hun dorp of stad een belangrijke stem die terecht gehoord wordt door lokale politici. Wanneer de klimsport weinig bijdraagt aan de lokale gemeenschap en slechts voor overlast zorgt, is het snel gedaan met de pret. Gelukkig zijn conflicten in België vrij zeldzaam. De federaties CAB, KBF en UBS regelen voor deze gebieden de toegang met eigenaren van de grond, stellen milieuvergunningen op en zorgen voor een goede inrichting van het gebied. Een zware taak die onze zuiderburen met behulp van veel vrijwilligers bijzonder goed uitvoeren.

In veel andere landen is de praktijk minder goed geregeld. In klimgebieden in Europa wordt het klimmen gedoogd of schoorvoetend door de vingers gezien bij de gratie van niet al te grote conflicten met andere gebruikersgroepen. In dergelijke gevallen kan een verkeerd geparkeerde auto de druppel zijn die de emmer doet overlopen, waarna het klimgebied voorgoed sluit. Duitsland is een goed voorbeeld van een land waar de situatie een stuk gespannener is dan in België. Ondanks de ruim 1,3 miljoen leden legt de klimbond DAV het vaak af tegen tegenwerkende krachten van aanwonenden en milieubeschermers. In de deelstaat NRW is het zelfs verboden om op natuurlijke rots te klimmen.

Ambassadeur voor de sport

Om de toegang tot de rotsen duurzaam te behouden is het noodzakelijk dat klimmers zich voorbeeldig gedragen. Ruim je eigen én andermans afval op, schreeuw en vloek niet als je uit de route valt, ga na het klimmen in de lokale horeca uit eten, spreek omwonenden en passanten vriendelijk aan, parkeer alleen op de toegestane parkeerplaatsen en bewandel enkel de gebaande paden. Vrijwel iedereen zal zich in deze voorbeelden kunnen vinden. Toch lijkt het in de praktijk soms lastiger en zien we een fout van onszelf al snel door de vingers: “Ach, wat kan die ene auto op de rand van die weide voor kwaad.” Of “Mijn hond kan toch best los lopen, hij is echt heel lief…”

Klimmers denken vaak dat ze niemand kwaad doen. Een beetje rondhangen aan de rots, dat is toch alles. Maar goed beschouwd doen we iets waar anderen zich aan kunnen storen. We roepen touwcommando’s, we vloeken als de route niet lukt, we laten witte vlekken op de rots achter, klimmen waar ook vogels broeden en poepen in het bos waar de locals wandelen. Wat voor jou en jouw groep niet hinderlijk is, kan voor iemand die er dagelijks of wekelijks mee geconfronteerd wordt wel degelijk onuitstaanbaar zijn. Probeer je maar eens voor te stellen hoe jij het zou vinden als mensen iedere mooie dag bij jouw huis in de achtertuin komen sporten.

Zet daarom altijd je beste beentje voor als je buiten klimt en wees een ambassadeur voor de sport. Groet omwonenden en passanten, houd het geluidsniveau laag en geef lokaal geld uit, bijvoorbeeld aan autobrandstof, bij de bakker of in de lokale kroeg. En laat dan ook weten dat je klimmer bent en spreek je waardering uit over het dorp en de omgeving.

Een goede gast

De NKBV vindt het belangrijk dat als we het buitenklimmen in andere landen promoten, we ook met klimmers delen hoe je je als een goede gast gedraagt in de rotsen. In de Tochtenwiki kun je bij elk van de daar gepresenteerde gebieden lezen wat de specifieke do’s en don’ts zijn, zoals waar je kunt parkeren, wat de juiste toegang is, welke rotsen gesloten zijn ivm vogelbroed of natuurbescherming, etc.

Tochtenwiki

Daarnaast zijn er een aantal regels waar jij je als ambassadeur van de sport aan kunt houden. Zo werken we er met zijn allen aan dat we in de mooie klimgebieden in de buurt van Nederland kunnen blijven klimmen. Met een positieve, vriendelijke en meedenkende houding komen we het verst!

Zo ben je een goede gastONderhoud klimgebieden