Tekst en beeld: Corina Dijkstra

Met de bups naar de Écrins

We vertrekken met onze vier kinderen – Tim (16), Stijn (15), Layre (13) en Wout (9) – naar de Écrins in Frankrijk. Eenmaal aangekomen op de camping worden de plannen al snel gesmeed. Hoe houd je pubers lekker bezig zonder dat ze vastgeplakt zitten aan hun telefoon? Dat gaat in de bergen gelukkig prima. Onze pubers vinden klimmen namelijk leuk en van een beetje uitdaging zijn ze ook niet vies. ‘Gewoon’ een eind wandelen zonder extra’s, daar hoeven we niet meer mee aan te komen. Maar een uurtje lopen om vervolgens een klettersteig te beklimmen, is geen probleem. We laten de drie pubers voorop gaan, ze letten op elkaar en wachten met regelmaat ook op ons. Op de top pauzeren we, en ja, dan komen de telefoons echt wel even tevoorschijn. Hebben we bereik? Kunnen de coole klimfoto’s meteen gedeeld worden.

In deze blog neem ik je mee op vier van onze activiteiten die zeker in de smaak zullen vallen bij pubers (en ouders).

1. Razendsnel naar beneden: downhill mountainbiken

Ruige activiteiten als downhill mountainbiken, raften en canyoningen doen het goed in deze leeftijdsgroep. Dit is helaas allemaal wel prijzig, dus laten we de kinderen één activiteit kiezen. Het wordt downhillen. Ik verzeker je, je hebt de hele dag geen kind aan ze. Nog een rondje, nog drie rondjes en de volgende dag staan ze nog niet eens stram van de spierpijn. Jaloersmakend, toch?

2. Avontuurlijke overnachting: bivakkeren

Tijdens onze vakantie gaan wij meestal een nachtje bivakkeren. Redelijk makkelijk te organiseren en avontuur is gegarandeerd. Een meertje met een bergbeekje is de grootste speeltuin voor jong en oud. Daar slaan we onze tenten op en houden we wedstrijdjes met stokjes en blaadjes. Ook stenen ketsen blijft lang leuk. Na het op de brander bereide driegangenmenu (spaghetti, nootjes en Saroma) lopen we nog naar een klein topje. Helaas, ook op de top vinden de pubers geen bereik, maar wel een prachtige zonsondergang. Onderweg zien we ook nog eens bergmarmotten en gemzen!

De volgende ochtend regent het pijpenstelen. Gelukkig wordt niemand er chagrijnig van, we transformeren juist in een mega goed team. We ontbijten met z’n allen in een van de tentjes en binnen een half uur is het hele kampement, weliswaar kletsnat, in de zes rugzakken gepropt.

3. Vroeg op voor de top: klimmen

Ook maken we een wat langere tocht. Om 7 uur vertrekken we om een besneeuwde bergtop te beklimmen. We rijden een uurtje en nemen vervolgens de kabelbaan naar 3200 meter hoogte. We lopen alle andere toeristen voorbij en binden ons dan in aan het touw. De sneeuw is geweldig, het uitzicht fantastisch. Als we bij een steil, spannend stuk met een enorme gletsjerspleet aankomen is iedereen enorm gefocust en tegelijkertijd ook aan het genieten. Eenmaal op de col besluiten we dat het ons eindpunt is. De rotsgraat naar de top is goed te doen, maar niet met zes man in een touwgroep. Een andere keer dan maar. We bouwen sneeuwpoppen, spelen in de sneeuw en dalen niet veel later weer af.

4. Op grote hoogte: slapen in een berghut

Een nacht in een hut vinden onze pubers ook fantastisch. Weer geen bereik, maar de charme van het eten, het uitzicht en de spelletjes op de hut voldoen. Meer dan je voor mogelijk houdt. De zonsondergang en zonsopgang zijn in de bergen het mooist en met regelmaat hoor ik iemand fluisteren: ‘Kijk mam, hoe mooi!’ Hier gaat mijn hart ook sneller van kloppen. Voor deze hut, Refuge des Écrins, steken we met z’n zessen de gletsjer over. Dat heeft iets magisch: het gekraak van de sneeuw, het gestage wandeltempo, het geklik van karabiners. En het hele gezin geniet dan intens. Het is deze dag bloedheet en hoewel het eerste stuk echt heel mooi is, wordt er ook flink gemopperd. De motivatie is ver te zoeken, maar met de spelletjes die we bedenken, maakt gemopper al snel plaats voor gelach.