Aankomst

Het weekend begint rustig. Anneloes Goetze en ik rijden naar het Zwitserse Rothwald, terwijl Tom van de Plassche en Paul van Leeuwen met het openbaar vervoer komen. Na een lange reis komen we aan, ontmoeten we Robin Baks, directeur van de NKBV, en ontvangen we onze officiële teamkleding van Dynafit. Helaas nog niet helemaal compleet, want bij de volgende wedstrijd liggen onze zonnebrillen van Julbo op ons te wachten. Eenmaal in bed voel ik me voor het eerst toch een beetje nerveus worden. Duizenden vragen schieten door mijn hoofd, over de wedstrijd, de fitheid van de andere deelnemers en het parcours.

Verkenningstocht

Na het ontbijt is het tijd om het parcours te gaan verkennen. We nemen de bus vanaf Brig en komen na een prachtige rit via de Simplonpas aan bij de start van de race. We zien een vlakke start, gevolgd door een steile opgang waar we door middel van enkele spitzkehren naar boven komen. Daarna wordt het iets minder steil en loopt de route verder via een huttendorpje het bos in, waarna we via haarspeldbochten verder omhoog kunnen komen.

Bovenaan de boomgrens is de eerste transitie (skin2ski), oftewel zo snel mogelijk de vellen van je ski’s verwijderen om te af te dalen. De afdaling start met een slalom door de bomen en een gemakkelijke zwarte piste. In het dal volgt de tweede transitie (ski2skin), zo snel mogelijk de vellen onder je ski’s aanbrengen om weer omhoog te lopen. De tweede klim blijft boven de boomgrens, is vrij lang en indrukwekkend door de blik op de hoge bergen! Daarna slaat het parcours naar rechts af en gaat het de portage in, wat betekent dat je de ski’s op je rugzak moet dragen omdat het te steil is om op je ski’s omhoog te lopen.

Boven aangekomen kunnen de ski’s met vellen weer onder de voeten en moeten we over een klein plateau, waar de volgende skin2ski-transitie is. De tweede afdaling is ook uitdagend, niet zo steil als de eerste, en bestaat uit een traverse langs een blokkenveld en een steile afdaling richting het hoogplateau waar ook de finish ligt. Daar moeten we toch nog een keer wisselen, ski2skin, om dan nog 50 meter omhoog te sprinten naar de finish.

Tijdens deze verkenningstocht bespreken we de beste strategie voor de volgende dag. Gaan we er na de start vol in of beginnen we toch liever wat rustiger? Hoeveel moeten we tijdens de race eten en drinken en hoe pakken we de portage het beste aan? Het geeft mij waardevolle informatie, omdat ik niet bij het trainingsweekend in december aanwezig kon zijn. Wachtend op de bus nemen we de transities nog eens door. ’s Werelds beste atleten doen de transities van skin2ski in ongeveer 10 seconden. En dat vereist heel wat training voordat we dat in de vingers hebben.

Terug in ons appartement maken we ons klaar voor het avondprogramma: een gezellig gezamenlijk diner met alle 36 deelnemers van het NK Toerskiën in het Hotel Olympia. Omdat het de 10e editie van het NK Toerskiën is ontvangen alle Nederlandse deelnemers naast hun startnummer ook het jubileumcadeau, een jas van sponsor RAB. Er is tijd om vragen aan de organisatie te stellen en het Nederlands Skimo Team wordt door directeur Robin Baks voorgesteld. En dan is het tijd om te rusten, want morgen is dé grote dag!

De wedstrijd

Zondagochtend zijn we al vroeg uit de veren en gaan we op pad naar de start bij het Gasthaus Ganterwald voor de warming-up. Met het zien van de vele locals en een aantal professionals die ook al vroeg aanwezig waren schoot mijn nervositeit toch wel omhoog.

Tijdens de startfase van de wedstrijd loop ik in een lekker tempo en ga ik de klim in achter Tom aan. Hij loopt een stuk sneller. Ik verlies een paar plekken, maar kom toch met een kleine achterstand achter een groepje van 5 atleten terecht, waaronder mijn teammaatje Paul. En dan volgt mijn eerste transitie. Dramatisch, want ik krijg mijn stijgvel er niet af!

Gelukkig maak ik tijdens de slalom tussen de bomen veel tijd goed, waardoor ik bij de tweede transitie bijna geen achterstand meer op de groep heb. Dit geeft me nog meer motivatie om mijn tempo omhoog te gooien. Maar dan…., weer problemen met mijn stijgvel. Hij blijft niet plakken dus moet ik stoppen om mijn ski uit te doen en de reserve vellen uit mijn rugzak te halen. Het kost mij zo’n 1,5 tot 2 minuten extra. De groep voor mij was al lang en breed uit het zicht verdwenen en ik werd zelfs nog door twee andere atleten ingehaald. Tijdens de tweede klim zet ik de aanval weer in haal ik toch een van die twee atleten in. Ook win ik tijd bij de portage, waardoor ik met een kleine voorsprong uit kan lopen. Een goed moment om de aankomende 50 meter omhoog mijn krachten wat te sparen. De laatste wisselzone verlaat ik samen met de atleet die ik eerder al had ingehaald. Hij had in de laatste afdaling veel risico genomen en zo het gat weer dicht geskied. Een waardevolle les dus om af en toe om te kijken. De laatste sprint omhoog richting de finish weet ik hem voor te blijven en finish ik op de derde plaats van het NK.

Het Nederlands Skimo Team heeft een geweldig resultaat tijdens hun eerste officiële wedstrijd. Anneloes gaat er bij de dames met de 1e plek vandoor. Tom van de Plassche pakt de 1e plek bij de mannen, Tom eindigt als 2e en ikzelf heb de 3e plaats behaald. Een groot succes! De overige deelnemers zijn ook tevreden met hun prestaties, waarna we met zijn allen genieten van het prachtige weer.

Leerzaam

Tijdens deze wedstrijd heb ik ontzettend veel geleerd en nieuwe connecties gemaakt. Er valt nog veel verbeteren, maar ik ben er zeker van dat alles uiteindelijk soepel zal verlopen. Ik kan niet wachten op de volgende wedstrijden! Mijn volgende grote wedstrijd is de World Cup in Val Martello.

Wat een onvergetelijke reis is het tot nu toe al geweest. Van het selectieweekend bij Alke Staal richting de start van een World Cup in drie maanden tijd. Het maakt ons nog nieuwsgieriger naar het niveau van deze wedstrijden en wat wij kunnen leren van deze topatleten. We zijn er klaar voor!