In de derde week van augustus 2025 vertrok de Nederlandse NKBV Expeditie Academie, na twee jaar training en voorbereiding, naar de Zanskar-regio in India. Na een week reizen en aanlopen sloeg het team zijn basiskamp op op 4600 meter in de Denyai Tokpo-vallei. Door een moeilijke rivieroversteek arriveerde slechts de helft van de bagage.

De ochtend na aankomst begon het te regenen, wat al snel overging in sneeuw. Na vier dagen van aanhoudende zware sneeuwval, het uitgraven van tenten en het delen van sokken, jassen en ondergoed, werd het team eindelijk begroet door de zon én de andere helft van hun bagage. Dit bleek de grootste sneeuwstorm te zijn sinds 1984 in Zanskar.

Gedurende de eerste tweeënhalve week in het basiskamp wisselden zon en sneeuw elkaar af. Dit was een zeer ongebruikelijk weerpatroon voor het normaal gesproken woestijnachtige klimaat van Zanskar. Het team vermoedde dat dit weer alleen maar veroorzaakt kon zijn doordat een deelnemer per ongeluk een boeddhistisch gebedswiel de verkeerde kant op heeft gedraaid…

Door de sneeuw ploeteren en eerste successen
De besneeuwde omstandigheden en het instabiele weer verhinderden het team om grote doelen na te streven. Na een week geduldig wachten ondernamen Folke en Jan een poging en beklommen met succes een besneeuwde berg, nadat ze 13 uur lang door heupdiepe, losse sneeuw hadden gewaad. (Nochung Ri (5700m), PD+, 45°, Committed to the Cause, 1 september 2025).

Hoewel de omstandigheden en het weer ongunstig bleven, markeerde dit eerste succes het begin van een reeks pogingen op hogere toppen. Een grote groep bestaande uit Alex, Folke, Jan, Jules, Maël, Joris, Bas en Niek ondernam een poging door heupdiepe sneeuw, maar slaagde er niet in de voet van het Chotzangma-massief te bereiken en keerde terug naar het basiskamp. Tegelijkertijd probeerden Boris, Claartje, Karlijn en Laura de oostgraat van Chortan Rigib-East te beklimmen, maar zij bereikten een onbegaanbare en niet te zekeren plaat op ongeveer 5800 meter hoogte, slechts 20 meter onder de top (Chortan Rigib-East (5800m), 5b, 45°, 650m, Warrior girls, 4 september 2025).

De dag erna beklommen Alex en Maël met succes Chotzangma Central via een steeds steiler wordende noordwand. Hun poging werd vanuit het basiskamp nauwlettend gevolgd met verrekijkers. Het team daalde af via de klimroute (Chotzangma-Central and East (5800m), D, 80°, 500m, Snow Symphony, 5 september 2025).

Enkele uren nadat Alex en Maël terugkeerden in het basiskamp, vertrokken Jan, Jules en Niek om middernacht voor een poging via een andere route op de aangrenzende noordwand van Chotzangma West. Ze troffen in de eerste helft technisch gemengd klimmen aan, gevolgd door steile sneeuw en een rotsklimsectie in de bovenste helft. Ze bereikten de top van Chotzangma-West en voltooiden daarmee een volledige travers over de graat, inclusief de centrale en oostelijke toppen. Het team daalde af via de route van Alex en Maël (Chotzangma-West variant 5770m, D+, 75°/M4+, 500m, Tak Sham, 6 september 2025).

Tegelijkertijd keerden Bas, Folke en Joris terug naar Chortan Rigib met als doel de westtop (5752m). Ze beklommen de steeds steiler wordende noordwestwand en klommen één steilere ijslengte om de besneeuwde topgraat te bereiken. Tijdens de vele abseils bij de afdaling vervingen ze geleidelijk hun touwcommando’s door ‘Jullay’, een lokale Ladakhi-groet die vaak werd gebruikt door hun altijd glimlachende basiskamphulp Gara. De route kreeg de naam "Jullay broer" (Chortan Rigib-West 5752m, D, AI3, 70°, 600m, Jullay Broer, 6 september).

Terugkeer van goed weer en laatste klimweek
Tijdens de laatste vijf dagen van de expeditie verdween het ongewone weer en werd het team verwelkomd door het stabiele, zonnige weer waar Zanskar om bekendstaat.

In deze periode bereikten Boris en Karlijn via de oostgraat de top van Rejam Ri (5600m), wat een succesvolle comeback betekende voor Karlijn, die minder dan een jaar eerder een voorste kruisband en beide menisci had gescheurd (Rejam Ri 5600m, Steps of the Chough 5b+, 30°). Tegelijkertijd openden Jan, Jules en Claartje een rotsroute halverwege een top die lijkt op de Piz Badile (Core Memories, 350m, 6a+).

In hetzelfde stabiele weer bereikten Alex, Folke, Laura, Maël, Bas en Niek de hoogste top van de vallei: Khang Chan Chenmo (6135 meter). Hun route begon in een steile sneeuwgeul en ging over in gemengd klimmen op een rotsachtige wand voor de laatste 400 meter. De route kreeg de naam Wish You Were Here, ter nagedachtenis aan al hun vrienden die in de bergen zijn omgekomen, en in het bijzonder Jeroen van Ommen, Mats Wentholt en Line van den Berg (Khang Chan Chenmo 6135m, 5b, 50°, 700m, Wish You Were Here, 12 september 2025).

Rotsroutes en boulders bij het basiskamp
Tijdens korte periodes van goed weer opende Jan meer dan 50 boulderproblemen (meer info op www.8a.nu) en het team opende meerdere rotsroutes op nabijgelegen toppen dicht bij het basiskamp, variërend van 40 tot 350 meter en tot moeilijkheidsgraad 6b.

Eerdere verkenningen van Denyai
In voorgaande jaren bezochten twee teams Denyai Tokpo, maar hadden weinig tijd om beklimmingen te ondernemen. Er zijn nog veel mogelijkheden voor eerstbeklimmingen. Grote dank gaat uit naar Matija Jošt uit Slovenië voor het introduceren van een toegewijde, lokale en vriendelijke trekkingorganisatie, Skitpo Travel. Daarnaast voorzag Matic het team van veel informatie, foto’s, logistieke details en motivatie. Ook willen we Tess Smith bedanken voor waardevolle informatie over Denyai Tokpo, met name de aanloop naar het basiskamp. Irene Schrijvershof ondersteunde het team professioneel als arts, zowel in de voorbereiding als tijdens de expeditie. Alle bergen waren óf al benoemd door de lokale bevolking (als ze zichtbaar waren vanuit de dorpen), óf kregen in overleg met de lokale basiskampcrew een Ladakhi-naam.

Overzicht van alpiene routes:

• Chortan Rigib-East (5800m), 5b, 45°, 650m – Boris Textor, Karlijn de Wit, Laura Oldenburger, Claartje Meijs (Warrior girls, 4 september 2025)

• Chortan Rigib-West (5752m), AI3, 70°, 600m – Folke Drost, Bas Visscher, Joris Timmermans (Jullay Broer, 6 september 2025)

• Nochung Ri (5700m), PD+, 45° – Folke Drost, Jan van der Meulen (Committed to the Cause, 1 september 2025)

• Chotzangma-Central and East (5800m), D, 80°, 500m – Alexander Sternfeld, Maël Durand (Snow Symphony, 5 september 2025)

• Chotzangma-West variant (5800m), D+, 75°/M4+, 500m – Jan van der Meulen, Jules de Ruiter, Niek de Jonge (Tak Sham, 6 september 2025)

• Khang Chan Chenmo (6135m), 5b, 50°, 700m – Alexander Sternfeld, Laura Oldenburger, Bas Visscher, Niek de Jonge, Folke Drost, Maël Durand (Wish You Were Here, 12 september 2025)

• Rejam Ri (5600m), 5b+, 30° – Boris Textor, Karlijn de Wit (Steps of the Chough, 12 september 2025)

Overzicht van rotsroutes:

• Splitter Glitter (200m), 6b – Alex, Maël en Niek

• Scar Power (150m), 5c+ – Laura, Bas en Karlijn

• Unfinished Business (40m), 5c/6a – Joris en Jules

• Project Hariborrels (100m), 6a – Alex en Bas

• Stone Man Is Watching You (300m), 5c – Alex, Boris en Karlijn

• Cracking Smiles (300m), 5c+ – Laura en Claartje

• The Show Must Go On (300m), 6b – Claartje en Karlijn

• Core Memories (350m), 6a+ – Jules, Jan en Claartje

De Expeditie Academie is een project van de Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging (NKBV) en werd ondersteund door Rab, Scarpa, Mountain Network en buitensportvoeding.nl. Meer informatie over de Nederlandse NKBV Expeditie Academie is te vinden op nkbv.nl en op hun Instagram-pagina.

De Expeditie Academie is het Nederlandse equivalent van onder andere het Belgische Mount Coach, het Duitse DAV Expeditionskader, het Franse FFCAM Groupe Excellence Alpinisme National (GEAN) en het Zwitserse SAC-Expeditionsteam.